X
Azərbaycan səhiyyəsinə böyük itki » Regionxeberleri.com Azərbaycan səhiyyəsinə böyük itki » Regionxeberleri.com

reklam
» » Azərbaycan səhiyyəsinə böyük itki

reklam

Azərbaycan səhiyyəsinə böyük itki

Ömrünün 47 ildən artıq dövrünü insanlara şəfa verilməsinə həsr edən həkim-cərrah Əbülfəz Hüseynov 19 may 2018-ci ildə vəfat etdi. Xərçəng xəstəliyindən əziyyət çəkən nurlu simalı, şəfalı əlli həkim Hüseynov ömrünün son günlərinə qədər pasientlərindən ayrılmır və 3 nömrəli şəhər xəstəxanasında cərrahiyə üzrə baş həkimin müavini kimi çalışırdı.

Leksikonumuza daxil olan xəstə sözünü heç zaman qəbul etməzdi və ona müraciət edən hər bir şəxsi yalnız pasiyent kimi qəbul edərdi. Latın mənşəli olan bu söz əslində İslam dininin ən vacib dəyərlərindən bir olan səbir mənasını daşıyır. Doktor Hüseynov da məhz o səbir fəlsəfəsi ilə həkim kimi ona müraciət edənləri dinləyir, ilk növbədə səbirlə onların xəstəlik tarixçəsinə və ya dərdinə şərik olmağa çalışırdı. Bu yalnız Hippokrat andına sadiqlikdənmi, yoxsa yüksək mənəvi-əxlaqi və insani dəyərlərdən irəli gəlirdi? Hamısının birlikdə məcmusu desək yanılmarıq.  

1948-ci ildə Salyan rayonunda həkim ailəsində dünyaya gələn həkim Hüseynovun təbabəti özünə peşə seçəcəyi bəlkə də Uca tanrının bəxş etdiyi dəyişilməz bir missiya idi. Atası həkim Hüseynov Məmmədhüseyn 1973-cü ildə təqribən 50 yaşlarında çox erkən vəfat etməsinə baxmayaraq, doğulduğu Salyanda və respublikanın digər bölgələrində, ölkəmizin səhiyyə sistemində böyük hörmətlə anılır. Anası Vəsilə Rəhimova da həkim olaraq ismətlə, vicdanla insanlara şəfa verib. Böyük qardaşı Hüseynağa Məmmədhüseyn oğlu Cəlilabad və Salyan rayonlarında baş həkim kimi çalışıb, hələ də insanların yaddaşında xeyirxahlığı və səxavətliliyi ilə yaşayır. O da hələ də bəşəriyyətin aciz qaldığı xərçəng xəstəliyinin qurbanı olaraq həyatının ən parlaq vaxtında dünyasını dəyişmişdi.

Salyanda orta məktəbi qızıl medalla bitirən Hüseynov Əbülfəzin də təbabəti özünə ömürlük peşə və ya həyat fəlsəfəsi seçməsi üzərinə qoyulan və daşımalı olduğu bir missiya idi. Azərbaycan Tibb İnstitutunda müvəffəqiyyətlə təhsil aldıqdan sonra Əbülfəz Hüseynov Moskvada Həkimlərin Təkmilləşdirmə İnstitutunun I Cərrahiyə Kafedrasını bitirib aspiranturaya qəbul olub. O zaman artıq Azərbaycanın rəhbərliyində olan Heydər Əliyev gənc azərbaycanlıların bütün sahələrdə, o cümlədən tibb sahəsində keçmiş SSRİ-nin ən qabaqcıl ali təhsil müəssisələrində təhsilinə, elmi fəaliyyətinə xüsusi diqqət yetirirdi. Gənc Hüseynov 1976-cı ildə vaxtından qabaq "Mədənin xora xəstəlikləri" mövzusunda namizədlik dissertasiyasını müdafiə edib və SSRİ miqyasında gənc alimlərin fərqlənmə diplomuna layiq görülüb.

1971-ci ildən 1990-cı ilin yanvarına qədər Moskvada Botkin adına 52 və 8 nömrəli şəhər xəstəxanalarında cərrah, şöbə müdiri, baş həkimin müavini çalışıb və gənc yaşlarından Ali dərəcəli cərrah adını alıb. Həkim kimi fəaliyyət göstərdiyi dövrdə SSRİ-nin tibb üzrə ali təhsil ocaqlarında davamlı olaraq mühazirəçi kimi çıxış edib, praktiki və nəzəri biliklərini tibb sahəsinə gələn gənclərlə bölüşüb. O zamanlar tanınmış cərrahlar Roznevlərin tələbəsi olub, Şumakovun klinikasında çalışıb.

Həmyaşıdlarından birinin söylədiyi kimi gənc Azərbaycan övladının keçmiş SSRİ-nin bu kimi ali və mərkəzi tibb ocaqlarında çalışması o zaman müalicə üçün Moskvaya üz tutan azərbaycanlılar üçün də fəxr idi. Etiraf edək ki, SSRİ-nin ali tibb müəssisələrində çalışan ermənilərin, gürcülərin sayı azərbaycanlılardan çox idi. Öz biliyi, bacarığı və zəhmətkeşliyi ilə Əbülfəz Hüseynov da bu sırada özünə yer tutmuşdu.

Ali təhsil, elmi və peşəkar fəaliyyət daxil olmaqla ömrünün 20 ilini böyük imperiyanın paytaxtı və ən aparıcı tibb müəssisələrində həkim kimi həsr edən Hüseynov vətənindən, dinindən və dilindən heç zaman ayrı düşməmiş və zərrə qədər yadlaşmamışdı. SSRİ-nin hələ o zamanında Moskvada tatar məscidinə gedib ziyarət edərdi.

20 yanvar faciəsi və qızıl ordunun günahsız Azərbaycan vətəndaşlarını qətliama tutması karyerasının pik həddinə yaxınlaşan Hüseynov Əbülfəzi artıq Moskvada saxlaya bilməzdi. Bu faciədən bir neçə gün sonra Hüseynovlar ailəsi vətənə Azərbaycana döndü. Sanki qarşıdan müharibənin gəldiyini və xalqımızın başına açılacaq müsibətləri görür, həkim kimi lazım anda lazımı məkanda olmağı özünə borc bilirdi. Qarabağ müharibəsinin ən ağrılı günlərində Neftçilər xəstəxanasında həkim-cərrah kimi çalışan Hüseynov hərbi cərrahiyyə yaxından bələd insan kimi döyüşlərdə ağır yaralanmış yüzlərlə vətən oğlunun şəfa tapması, yaşamasında böyük rolu olub. Peşəkar cərrahlar hərbi cərrahiyyənin nə qədər çətin və xüsusi peşəkarlıq tələb etdiyini çox gözəl bilirlər. Hərbi cərrahiyyəyə də yaxından bələd olan Əbülfəz Hüseynovun bilik və təcrübəsi müharibənin o çətin günlərində əvəzsiz idi. Əməliyyat etdiyi və həyata qaytardığı o zaman gənc olan əsgərlər və indi isə müharibə veteranları ilə dostluğu bu günə qədər davam edirdi.

Bəlkə də həkim olmasaydı Əbülfəz Hüseynov gözəl incəsənət xadimi, diplomat olardı. Salyanda orta məktəbdə oxuyan zaman Salyan şəhər kitabxanasının daimi ziyarətçisi olan Hüseynov dünya ədəbiyyatının şah əsərlərini məktəbli olaraq artıq bir neçə dəfə oxumuşdu. Bu adamla hər bir söhbətdə dünya ədəbiyyatı, mədəniyyəti və incəsənəti haqqında nəsə öyrənməmək qeyri-mümkün idi. Şifahi nitqində dünya ədəbiyyatından gətirdiyi iqtibaslar sadəcə insanı heyran edirdi. Opera-balet və klassik musiqi haqqında danışanda insan yalnız saatlarla dinləmək istəyirdi. Məşhur Luvr muzeyini ziyarət etmək ona nəsib olmasa da, orada sərgilənən hər bir əsər haqqında muzeyin sanki kuratoru qədər faktlarla və incəliklə danışardı. Milli ədəbiyyata, muğama bağlı olan, Vahidin və Cavidin pərəstişkarı olan Hüseynov ömrünün son günlərinə qədər muğama qulaq asmaqdan yalnız zövq alırdı. Dahilərdən birinin dediyi kimi gözəlliyin bəşəriyyəti xilas edəcəyinə inanırdı.

Ən ağır vəziyyətdə olan pasiyentlərinə də ümid verən və rahatlıq bəxş edən və bəzən saatlarla onları dinləyən cərrah Hüseynov ilk növbədə psixoloq idi və hər bir pasiyentin dostu idi. Hamımız çox gözəl bilirik ki, özümüzün və ya yaxınlarımızın xəstəliyi zamanı nurani, savadlı bir həkimlə görüşmək və ona öz dərdimizi danışmaq, onun bizi dinləməsi və daim onunla rabitədə olmaq bəlkə də müəlicənin özü qədər vacibdir. Həkim Hüseynov bunu məharətlə edirdi. Bu yalnız Hippokrat andı deyildi, sözün əsl mənasında humanizm idi. Cavidin pərəstişkarı olan insanın humanist olmaması qeyri-mümkündür axı.

Azərbaycan səhiyyə sisteminin inkişafı, yeni kadrların yetişməsi, tibb elminin yeni nailiyyətlərinin ölkəmizdə uğurla tətbiqi onu çox sevindirirdi.

Həyatda ən çətin şeylərdən biri özünün son məqamının yetişdiyini bilmək və başa düşməkdir. Xərçəngdən əziyyət çəkən həkim Hüseynov özü də bir pasiyent olaraq hər şeyi çox gözəl başa düşürdü və səbir edirdi. Amma atasının, qardışının, özünün və milyonlarla insanın həyatına mininlliklər boyu bais olan bu xəstəliyin tam müəlicəsinin heç də uzaq olmadığına inanırdı və çıxış yolunu genetik mühəndislikdə görürdü.

Azərbaycanın ən çətin vaxtlarında vətənə qayıdan həkim Hüseynov, ölkəmizin ən çəçiklənən vaxtında əbədiyyətə qovuşdu.

Mərhum doğulduğu Salyan rayonunda dəfn edilib. Allah rəhmət eləsin!


Paylaş:


Müəllif : Tarix:
21-05-2018, 11:48
  


loading...